ช่วงนี้ทำงานก็มีเครียดงาน เร่งงานรีบ
ได้โปรเจนี้มา ทำงานมันอย่างบ้าครั่ง
ไม่ใช่แค่โปรเจคเดียวทำคนเดียวมัน 2-3 โปรเจค
หัวหน้าเล่งเหงแล้ว ว่า
เราคงทำคนเดียวไม่ไหวแล้ว สงสารด้วยลูกน้องกลับดึกทุกวัน
เลย โอนโปรเจค 1 ใน 3 ให้น้องอีกคนหนึ่งไป
จริงๆแล้วเราน่ะ อยากทำน่ะ ไอ้โปรเจคที่ให้เขาไปอ่ะ
อนาคตมันจะดีเชียวละ เคยได้ยินกันมั้ย 3G น่ะ
แต่ก็เนาะ ต้องปล่อยไปละ
คือ งานเราก็เบาลง ไม่เครียดด้วยหน่า...
3-4-5 นี้ไปไหนกันดีน่ะ ว่างอยากเที่ยว ทะเล
แต่ฝนก็ตกหนักกันซะเหลือเกิน จะได้ไปไหมเนี้ย...
เดือนนี้บ้าเก็บเงิน บ้าทำงานอย่างหนัก
ก็โอทีนั้นละ 5 ทุ่มเที่ยงคืน ทุกวันๆ
เหนื่อย นอนน้อย เฮ้อ คิดว่าคงคุ้ม..
ก็อยากได้โน๊ตบุค อ่ะ เนาะ
สิ้นเดือนนี้ก็ส่งตรงมาจาก อเมริกา แว้วว
ดีใจจะได้ใช้ๆๆ ละ คอมตัวเก่าจะได้เอาไปให้แม่ใช้ที่บ้าน นอก ...

เค้าคนนั้น เริ่มเป็นเอาเยอะขึ้นทุกครั้งที่คุยกานน
เราไม่ได้ให้ความหวังเค้าน่ะ............
พยายามให้เค้าเป็นเพื่อนเหมือนคนอื่น
แต่ก็กลัวเล็กๆว่า เค้าจะคิดมากไปอีก
2วันมานี่คุยโทรศัพ กับผู้ชาย ดึกๆดื่นๆ เนาะ
นานแล้วไม่ได้เจอผู้ชายเปงเอามากแบบนี้
เหมือนจะดีใจอ่ะ แต่ก็สงสารเขาเพราะยังไงเราก็..
ไม่คบเค้าเกินเพื่อนแน่นอน
ส่ง SMS มาบอกคิดถึงทุกวัน โทรมาเช็คตลอดอยู่ไหนแล้ว
สบายยดีมั้ย กินข้าวยัง นอนรึยัง เฮ้อ........
ถ้าเปงคนอื่นที่ไม่ใช่เพื่อนเรา คงจะด่าไปแล้ว
มาเช็คกันทำไมไม่ได้เป็นอารัย กาน ..
แต่ก็น่ะ มีเพื่อนคุย มีคนให้ความรู้สึกดีๆด้วยมันก็ดีไม่ใช่หรอ...